Verpleegkundige ziekenhuishygiënist(e): een functie die al ruim dertig jaar bestaat en sinds de gezondheidscrisis volop in de belangstelling staat.

De functie van hygiënist(e), of moet ik zeggen deskundige infectiepreventie en -controle, is fel geëvolueerd en het imago ervan is er de laatste jaren ongetwijfeld op verbeterd, ook al vertaalt deze evolutie zich nog niet in het IFIC-barema, zoals Yves Velghe, voorzitter van de ABIHH, ons er terecht aan herinnert in het voorpagina-artikel.

Dit beroep heeft de wind in de zeilen. Getuige daarvan zijn het groeiend aantal inschrijvingen voor de opleiding «Certificat interuniversitaire en hygiène hospitalière”, die intussen is omgedoopt tot “Certificat interuniversitaire en prévention des infections et hygiène hospitalière».

Voor de afgelopen editie hebben we kandidaten moeten weigeren maar we hebben beloofd in 2022 een nieuwe opleiding te organiseren, hoewel we dit in principe maar om de twee jaar doen.

Vanwaar dit plotse succes? Misschien zit de COVID-crisis er wel voor iets tussen. Bruno Grandbastien, voorzitter van de SF2H, die zowel verpleegkundigen als artsen in infectiebestrijding verenigt, schrijft over de COVID-crisis het volgende: «Onze rol op vlak van infectiepreventie en -bestrijding was cruciaal. We fungeerden vaak als «Zwitsers zakmes» van het ziekenhuis. We maakten keuzes op vlak van controlemaatregelen – meestal op basis van de aanbevelingen van de SF2H – maar we waren ook bezig met de opleiding van tal van actoren die niet erg vertrouwd waren met de aanbevolen hygiënische voorzorgsmaatregelen in sectoren die “ex nihilo” waren opgezet, of met het logistieke beheer van de vele tekorten aan persoonlijke beschermingsmiddelen … Feit is dat deze rol niet in alle instellingen op erkenning kon rekenen of in aanmerking werd genomen ».

En terwijl – zo beweert Bruno – onze rol in Frankrijk soms onopgemerkt is gebleven, was dat volgens mij in België helemaal niet het geval. We waren ongetwijfeld onvoldoende voorbereid maar we waren allemaal op het terrein present en dat was ook te zien!

Alleen werden we gedwongen om ons op één ding te focussen, waardoor een groot deel van onze gebruikelijke activiteiten is blijven liggen. Uit schrik voor een nieuwe golf die op ons af kan komen, hebben we het moeilijk om de draad weer op te pakken. 

Ook in de toekomst moeten we aanwezig, actief, zichtbaar, gemotiveerd en enthousiast blijven.

 Anne Simon