Het relaas van een schitterende carrière, een goed gevuld leven, en een heldere kijk op ons beroep.

Alleen Frank kon meer dan 30 jaar infectiepreventie op zo’n precieze manier voor ons doorgronden, al zullenwellicht heel wat anderen zich hierin herkennen…!

Van het hiv-virus naar ziekenhuishygiëne was inderdaad maar een kleine stap die Frank vlotjes wist te nemen met slechts een balpen en een onderlegger in de aanslag.

Zelfs al is het UZA niet zo snel op de kar van de ziekenhuishygiëne gesprongen als sommige andere ziekenhuizen, met de komst van Frank groeit al snel het besef dat deze kleine achterstand snel is ingehaald.

In dit nummer neemt Frank ons mee op een reis langs lokale en vervolgens nationale infectiesurveillances, van ongediertebestrijding, over afvalbeheer, epidemieën, desinfectie van het materiaal en alle dossiers waarbij het operationele team voor ziekenhuishygiëne betrokken is geweest. Hij blijft ook even stilstaan bij een hoofdstuk getiteld ‘Tegen de stroom in’, dat ik bijzonder interessant vond. Hij had het net zo goed ‘Eén tegen allen’ kunnen noemen, want hij heeft het over de afschaffing van de overschoenen bij het betreden van de operatiezaal, maar ook over de afschaffing van de overjas bij het verlaten ervan (de OK-medewerkers: „Maar we hebben het altijd zo gedaan!”), het vervoer van de patiënt in zijn bed naar de operatiezaal („Heiligschennis!”), systematisch ochtendtoilet zonder water op de intensive care („We ontnemen de patiënt een verzorging waarbij ze zich goed voelen”, aldus de verpleegkundigen en artsen), het niet dragen van handschoenen in geval van MDRO („Maar ze zijn gek!”) en tenslotte de verlenging van de levensduur van de perifere katheters („Te gevaarlijk!”).

Een prachtige terugblik die ons meeneemt naar de toekomst.

Frank sluit dit overzicht af met zijn indrukwekkende bibliografie. Een kleine anekdote die sommigen van jullie misschien kennen: Wanneer wij te weinig artikels hadden voor Noso-info, vroegen wij Frank altijd of hij geen artikeltje in zijn schuif had liggen, want tijdens de vele redactiecomités waaraan Frank deelnam, zei hij ons soms een beetje terughoudend (je zou kunnen denken dat hij een tikkeltje verlegen was): “ik heb misschien al een artikeltje klaar in mijn schuif”. Het was Franks magische schuif geworden. Die schuif is vaak de bron geweest van heel fijne momenten.

Frank, namens het redactiecomité,  bedankt voor al die jaren dienst aan Noso-info, voor de nauwgezetheid waarmee je de artikels hebt nagelezen en voor je belangrijke opmerkingen. Dank ook aan je schuif, die ons zo vaak uit de nood heeft geholpen.